Starszy vs. młodsi pacjenci

Charakterystyki poziomu bazowego

Wyjściową charakterystykę całej kohorty opisano poprzednio i nie różniła się ona pomiędzy grupami stentów (Tabele 1 i 2). 17 Porównanie charakterystyki wyjściowej i proceduralnej w zależności od wieku podano w Materiałach uzupełniających w Internecie, w tabelach S1 i S2. Stan farmakoterapii u pacjentów żywych po 5 i 10 latach przedstawiono w Tabeli 3. Podwójną terapię przeciwpłytkową przepisano 16% pacjentów po 5 latach i 11% po 10 latach. Po 10 latach statyny były podawane u 65% pacjentów, a inhibitory konwertazy angiotensyny lub blokery receptora angiotensyny u 51% pacjentów.

Czytaj dalej Starszy vs. młodsi pacjenci

Deplecja przeciwcial przez Bortezomib w trombotycznej maloplytkowosci Purpura

Przeciwciała hamujące przeciw ADAMTS13, enzymowi metaloproteinazy, który rozszczepia czynnik von Willebranda, są związane z większością niefamilicznych przypadków zakrzepowej plamicy małopłytkowej (TTP). Terapeutyczna wymiana osocza ma na celu usunięcie autoprzeciwciał przy jednoczesnym uzupełnianiu poziomów ADAMTS13.1 Często wymagana jest immunosupresja wspomagająca, która może obejmować selektywne zubażanie komórek B za pomocą rytuksymabu.1,2 Tutaj przedstawiamy przypadek ostrego TTP, w którym choroba była oporna na wymianę osocza i immunosupresja. Późniejsze leczenie bortezomibem z inhibitorem proteasomu spowodowało szybką odpowiedź kliniczną związaną ze zubożeniem in vivo autoprzeciwciał przeciw ADAMTS13.
Ryc. 1. Ryc. Czytaj dalej Deplecja przeciwcial przez Bortezomib w trombotycznej maloplytkowosci Purpura

Andexanet Alfa dla odwrócenia Inhibitorów Factor Xa

W swoim tymczasowym raporcie na temat Andexanet Alfa, nowego antidotum na działanie przeciwzakrzepowe inhibitorów FXA (ANNEXA-4), Connolly i in. (Wydanie 22 września) raport na temat potencjalnej użyteczności andexanet alfa w odwracaniu inhibitorów trzech czynników Xa. Rozumiemy trudność w prowadzeniu takich badań, ale zastanawiamy się, w jaki sposób można wiarygodnie ocenić skuteczność andexanet alfa bez grupy porównawczej. Zaobserwowaliśmy również, że dane dotyczące aktywności anty-czynnik Xa nie pojawiają się jako pojedynczy połączony wynik. W związku z tym analizy podgrupy aktywności anty-czynnik Xa mogą być błędnie interpretowane jako wyniki copywirusa dla rywaroksabanu, apiksabanu i enoksaparyny i mogą prowadzić czytelników do przeceniania znaczenia wyników. Co więcej, interpretacja i tłumaczenie tych wyników na potrzeby placówek ratunkowych będzie dodatkowo komplikowane przez medianę 4,8-godzinnego opóźnienia od prezentacji w oddzia le ratunkowym do podania andexanet alfa, odwrócenie krótkiego okresu półtrwania agentów w osoczu, 2,3 i zastosowanie wspomagających interwencji hemostatycznych, ponieważ odnoszą się one również do wyników leczenia. Czytaj dalej Andexanet Alfa dla odwrócenia Inhibitorów Factor Xa

Pediatryczne preparaty farmaceutyczne – niezamierzone konsekwencje prawodawstwa

W mediach pojawiły się doniesienia o sposobach, w jakie przemysł farmaceutyczny był w stanie zwiększyć dochody z leków dostępnych od dziesięcioleci1. Zgłaszamy nową odmianę szczególnej konsekwencji dla pediatrów i dzieci. W przypadku braku płynnych postaci dawkowania dla wielu leków, farmaceuci przygotowali niestandaryzowane, doraźne preparaty dla dzieci. Prawidłowe ustawodawstwo mające na celu promowanie bezpieczeństwa i skuteczności leków pediatrycznych2 doprowadziło do zwiększenia liczby preparatów płynnych zatwierdzonych przez Food and Drug Administration (FDA). Płynne formulacje mogą również przynosić korzyści dorosłym, którzy mają trudności z połykaniem. Producenci mogą otrzymać rozszerzoną ochronę patentową na takie innowacje. Czytaj dalej Pediatryczne preparaty farmaceutyczne – niezamierzone konsekwencje prawodawstwa

Wstępne badanie dwóch leków przeciwwirusowych na zapalenie wątroby typu C Genotyp 1 AD 4

Analiza wyjściowych próbek ujawniła wcześniej istniejący wariant nadający oporność na asunaprewir (patrz poniżej). Przełom wirusowy wystąpił u sześciu pacjentów (55%), wszystkie z genotypem 1a HCV, już w 3. tygodniu i dopiero w 12. tygodniu. Wszyscy pacjenci mieli peginterferon i rybawirynę dodaną do ich reżimu (terapia ratunkowa), co skutkowało początkowymi redukcjami w RNA HCV we wszystkich przypadkach (rysunek 1B). Szczytowe poziomy HCV RNA na początku terapii ratunkowej mieściły się w zakresie od 6,5 × 102 do 3,2 × 106 IU na mililitr. Czytaj dalej Wstępne badanie dwóch leków przeciwwirusowych na zapalenie wątroby typu C Genotyp 1 AD 4

Leczenie podtrzymujące Olaparib w raku jajnika nawracającym na platynę AD 3

Decyzję o przesłaniu manuskryptu do publikacji podjęli wszyscy autorzy i sponsor. Studiuj punkty końcowe i oceny
Pierwszorzędowym punktem końcowym było przeżycie wolne od progresji, zgodnie z oceną badacza terenu i określone jako czas od randomizacji (po zakończeniu chemioterapii) do obiektywnej oceny progresji choroby zgodnie z wytycznymi RECIST27 lub śmierci (z dowolnej przyczyny bez progresji). choroby). Przeżycie bez progresji oceniano za pomocą obliczonych tomograficznych tomów tomograficznych uzyskanych co 12 tygodni i obliczano na podstawie pomiarów docelowych i niedokolorowych zmian patologicznych i oceny nowych zmian, które zostały zarejestrowane przez badaczy. Ponadto, retrospektywnie wykonano ślepy, niezależny, centralny przegląd skanów guza.
Drugorzędnymi punktami końcowymi skuteczności były: czas do progresji, zgodnie z wytycznymi RECIST lub poziomem CA-125, w zależności od tego, która z tych wartości wykazała wcześniejszy postęp (z poziomem CA-125 ocenianym zgodnie z kryteriami międzygrupowymi raka jelita grubego, patrz Dodatek dodatkowy) 28; obiektywny wskaźnik odpowiedzi, określony zgodnie z wytycznymi RECIST lub kombinacją wytycznych RECIST i poziomu CA-125; szybkość zwalczania choroby, zgodnie z wytycznymi RECIST (tj. Czytaj dalej Leczenie podtrzymujące Olaparib w raku jajnika nawracającym na platynę AD 3

Udar mózgu i krwawienie w migotaniu przedsionków z przewlekłą chorobą nerek AD 2

Badanie zostało zatwierdzone przez Duńską Agencję Ochrony Danych. Zatwierdzenie przez komisję etyczną i pisemna zgoda na piśmie nie są wymagane w przypadku retrospektywnych badań rejestrów w Danii. Pierwszy autor zapewnia integralność danych i dokładność analizy danych. Badana populacja
Rysunek 1. Rysunek 1. Populacja badania według stanu pod kątem choroby nerek. Czytaj dalej Udar mózgu i krwawienie w migotaniu przedsionków z przewlekłą chorobą nerek AD 2

Neurobiologia choroby

Cele Neurobiology of Disease są opisane w przedmowie redaktora: Książka jest skierowana do nieklinicznych neuronaukowców, którzy mogą posiadać wiedzę koncepcyjną i techniczną wymaganą do produktywnych badań i badań translacyjnych, ale brak im częstych kontaktów z klinicznie nastawionymi klinicystami, którzy mogą poinformować ich o aktualne koncepcje i najnowsze osiągnięcia. Czy istnieje zapotrzebowanie na książkę z tymi celami. To pytanie dotyczy wszystkich obszernych książek z biomedycyny i musi być interpretowane w ramach szybko zmieniających się form komunikacji – książka taka jak ta jest często od do 2 lat przestarzała do czasu publikacji. Najbardziej aktualna ocena konkretnego problemu często pochodzi z ankiety online, z którą żadna książka nie może konkurować. Na przykład, jeden z ostatnich postępów w badaniu choroby Alzheimera wynikał z próby opracowania związków obrazujących, które wykazałyby nagromadzenie się amyloidu lub produktów amyloidu w mózgu żywego pacjenta. Czytaj dalej Neurobiologia choroby

Choroby nerwowo-mięśniowe: dowody i analiza w neurologii klinicznej

Wyrażenie Nie oceniaj książki po okładce można sparafrazować w przypadku książki Benatara jako Nie oceniaj książki po przedmowie . Przedmowa Choroby Neuromusculara nie oddaje sprawiedliwości treści książki. W sześciostronicowym wprowadzeniu Benatar wyjaśnia, że ci z nas w dziedzinie zaburzeń nerwowo-mięśniowych nie praktykują medycyny opartej na dowodach, ponieważ nie interpretujemy poprawnie literatury. Twierdzi, że wiemy mniej. . Czytaj dalej Choroby nerwowo-mięśniowe: dowody i analiza w neurologii klinicznej

Brain Injury Medicine: Principles and Practice ad

Na przykład, alternatywne i komplementarne podejścia do różnych warunków są omówione w trzech rozdziałach, gdy wystarczyłoby, podczas gdy ta sama liczba rozdziałów dotyczy farmakoterapii problemów poznawczych i behawioralnych, najbardziej kłopotliwych problemów związanych z tym urazem. Co zaskakujące, nie ma rozdziału poświęconego częstym problemom ortopedycznym, takim jak kostnienie heterotopowe i zarządzanie złamaniami; informacje na te tematy są zamiast tego rozproszone w całym tekście. Podobnie, inne tematy o wspólnym motywie, takie jak patologia i patofizjologia, są omówione w różnych sekcjach, a nie w jednej lokalizacji. I jeszcze inne tematy – takie jak te z rozdziału 3, które dotyczą międzynarodowych perspektyw w zakresie rehabilitacji – mogą łatwo zostać włączone do innych rozdziałów lub po prostu wyeliminowane bez poświęcania użyteczności tekstu lub jego kompleksowej natury. Na koniec pojawiają się sporadyczne uprzedzenia dotyczące sposobu przedstawiania pewnych warunków, takich jak zaburzenia pooperacyjne. Czytaj dalej Brain Injury Medicine: Principles and Practice ad