Mutacje RAS w raku płaskonabłonkowym u pacjentów leczonych inhibitorami BRAF AD 3

Niższy obraz w Panelu A jest widokiem małej mocy odcinka zmiany uzyskanej ze skóry tułowia tego samego pacjenta bez mutacji RAS, opisywanej jako rak płaskonabłonkowy podtypu keratoakantomy (hematoksylina i eozyna). Panel B pokazuje wygląd kliniczny (obraz górny) i wygląd histopatologiczny (obraz dolny, hematoksylina i eozyna) z rogowiaka kolczystokomórkowego z podbródka pacjenta z HRAS Q61R w serii walidacyjnej. W ramach przeglądu dermatopatologicznego pacjentów leczonych wemurafenibem przeanalizowano 21 próbek skóry płaskonabłonkowego raka płaskonabłonkowego lub rogowiaka kolczystokomórkowego uzyskanych od 11 pacjentów z przerzutowym czerniakiem (tabela 3A w dodatkowym dodatku). Zestaw do weryfikacji 14 próbek od 12 pacjentów leczonych wemurafenibem był następnie analizowany w celu potwierdzenia wysokiej częstotliwości mutacji RAS (Tabela 3B w Dodatku Uzupełniającym). Ogólnie średni czas do rozpoznania pierwszego raka skóry płaskonabłonkowej lub rogowiaka kolczystokomórkowego w połączonych seriach wynosił 10 tygodni, a najwcześniejsza zmiana pojawiła się po 3 tygodniach (Tabela 4 w dodatkowym dodatku). Średni wiek rozpoznania wynosił 60 lat (zakres od 44 do 84). Czytaj dalej Mutacje RAS w raku płaskonabłonkowym u pacjentów leczonych inhibitorami BRAF AD 3

Leczenie podtrzymujące Olaparib w raku jajnika nawracającym na platynę AD 2

Rejestracja, losowanie i leczenie. Spośród 326 pacjentów poddanych badaniu przesiewowemu 265 spełniało kryteria kwalifikacji i przeszło randomizację w ciągu 8 tygodni po otrzymaniu ostatniej dawki chemioterapii opartej na związkach platyny. Pacjenci mogli kontynuować przyjmowanie olaparibu lub placebo do czasu progresji choroby lub tak długo, jak korzystali z leczenia i nie spełniali kryteriów zaprzestania leczenia (tj. Obserwowaliśmy pacjentów aż do progresji choroby, niezależnie od tego, czy leczenie przerwano, czy też opóźniono lub czy wystąpiły odstępstwa od protokołu (tj. Trwająca grupa badana). GCIG oznacza Gynecologic Cancer InterGroup. Czytaj dalej Leczenie podtrzymujące Olaparib w raku jajnika nawracającym na platynę AD 2

Udar mózgu i krwawienie w migotaniu przedsionków z przewlekłą chorobą nerek

width=756Zarówno migotanie przedsionków, jak i przewlekła choroba nerek zwiększają ryzyko udaru i ogólnoustrojowej choroby zakrzepowo-zatorowej. Jednak te zagrożenia i skutki leczenia przeciwzakrzepowego nie zostały dokładnie zbadane u pacjentów z obydwoma chorobami. Metody
Korzystając z duńskich rejestrów krajowych, zidentyfikowaliśmy wszystkich pacjentów wypisanych ze szpitala z rozpoznaniem niezastawkowego migotania przedsionków w latach 1997-2008. Ryzyko udaru lub ogólnoustrojowej choroby zakrzepowo-zatorowej i krwawienia związanego z przewlekłą niewydolnością nerek w stadium końcowym oraz ze schyłkową chorobą nerek chorobę nerek (tj. chorobę wymagającą terapii nerkozastępczej) oszacowano za pomocą zależnych od czasu analiz regresji Coxa. Ponadto porównano wpływ leczenia warfaryną, aspiryną lub oboma pacjentami z przewlekłą chorobą nerek z efektami u pacjentów bez choroby nerek. Czytaj dalej Udar mózgu i krwawienie w migotaniu przedsionków z przewlekłą chorobą nerek

Subkliniczne migotanie przedsionków i ryzyko udaru mózgu AD 5

Populacyjne ryzyko udaru niedokrwiennego lub zatorowości systemowej związane z subklinicznymi tachyarytmiami przedsionków przed upływem 3 miesięcy wynosiło 13%, co jest podobne do przypisanego ryzyka udaru związanego z klinicznym migotaniem przedsionków zgłoszonym przez badaczy Framingham6. Wyniki naszych badań sugerują, że ryzyko wystąpienia udaru było większe, gdy epizody podklinicznych tachyarytmii przedsionkowych trwały dłużej, ale do tej analizy nie uzyskano wystarczających wyników. W naszym badaniu nie analizowano również zdarzeń wykrytych przez urządzenie, trwających 6 minut lub krócej, co często występowało i może mieć znaczenie kliniczne. Ryzyko udaru z wykrytą przez urządzenie tachyarytmią przedsionkową było modulowane przez profil ryzyka pacjenta w odniesieniu do udaru. Gdy pacjent miał wynik CHADS2 większy niż 2, ryzyko udaru niedokrwiennego lub zatoru systemowego związanego z subkliniczną tachyarytmią przedsionkową wynosiło prawie 4% rocznie. Ponad połowa pacjentów otrzymywała aspirynę w punkcie wyjściowym, a 18% pacjentów z subklinicznymi przedsionkowymi tachyarytmiami otrzymywało antagonistę witaminy K podczas okresu obserwacji. Czytaj dalej Subkliniczne migotanie przedsionków i ryzyko udaru mózgu AD 5

Subkliniczne migotanie przedsionków i ryzyko udaru mózgu AD 2

Sponsor (St. Jude Medical) miał nieobowiązkowe członkostwo w komitecie sterującym i asystował przy projektowaniu badania oraz gromadzeniu danych na miejscu, ale nie miał żadnej roli w analizie danych, przygotowaniu manuskryptu lub decyzji do przesłania rękopisu do publikacji. Pierwsi dwaj autorzy gwarantują kompletność i dokładność danych i analiz oraz wierność raportu do protokołu badania, który jest dostępny pod adresem. Populacja pacjentów
Pacjenci byli uprawnieni do włączenia do badania, jeśli mieli 65 lat lub więcej, mieli nadciśnienie w wywiadzie wymagające leczenia medycznego, i przeszli pierwszą implantację stymulatora dwukomorowego St. Jude Medical (dla węzła zatokowego lub przedsionkowo-komorowego -node disease) lub ICD (dla jakiegokolwiek wskazania) w ciągu poprzedzających 8 tygodni. Pacjenci byli wykluczani, jeśli mieli jakiekolwiek migotanie przedsionków lub trzepotanie przedsionków w wywiadzie trwające dłużej niż 5 minut lub jeśli wymagali leczenia antagonistą witaminy K z jakiegokolwiek powodu. Czytaj dalej Subkliniczne migotanie przedsionków i ryzyko udaru mózgu AD 2

Brain Injury Medicine: Principles and Practice

Urazowe uszkodzenie mózgu często powoduje połączenie zaburzeń fizycznych, poznawczych i behawioralnych. Zaskakujące dla wielu jest to, że każdego roku szacuje się, że 1,5 miliona Amerykanów przeżywa uraz mózgu, przekraczając łączną częstość występowania raka piersi, HIV i AIDS, uszkodzenia rdzenia kręgowego i stwardnienia rozsianego. Bardziej alarmującą postacią, wywiedzioną przez Centers for Disease Control and Prevention, jest 5,3 miliona Amerykanów, którzy mają upośledzenie związane z traumatycznym uszkodzeniem mózgu, co czyni go jednym z najczęstszych zaburzeń. Pomimo dużej częstości występowania, historycznie, jest ona słabo rozumiana i niedoceniana ze względu na jej ukrytą naturę – to znaczy, że często występuje bez widocznych fizycznych upośledzeń, ale zamiast z poważnymi długofalowymi problemami poznawczymi i behawioralnymi, które skutecznie zapobiegają uszczerbkom osób spełniających ich poprzednie role społeczne. Teraz, gdy traumatyczne uszkodzenie mózgu stało się oznaką urazu konfliktów w Iraku i Afganistanie, sytuacja prawdopodobnie ulegnie zmianie i dlatego publikacja Medycyny urazów mózgu jest na czasie. Czytaj dalej Brain Injury Medicine: Principles and Practice

Neurobiologia choroby ad

Ogólnie rzecz biorąc, te rozdziały są doskonałe, chociaż czytelnik musi trochę pominąć, na przykład od dyskusji o chorobie Alzheimera do omówienia zaburzeń agregacji białek, aby uzyskać pełny zakres najnowszych osiągnięć w dziedzinie choroby Alzheimera. choroba. Do trzeciej kategorii mojego badania należały sekcje dotyczące wad rozwojowych i zaburzeń rozwojowych oraz sekcja dotycząca nadużywania substancji i podstawowej toksykologii. W obu przypadkach stwierdziłem, że rozdziały są dobrze zorganizowane i pouczające.
Jakie są moje wnioski dotyczące tej książki. Czytaj dalej Neurobiologia choroby ad

Udar okołooperacyjny

W swojej recenzji udaru okołooperacyjnego Selim (wydanie z 15 lutego) stwierdza, że znieczulenie miejscowe może stwarzać mniejsze ryzyko powikłań okołooperacyjnych niż znieczulenie ogólne i że izofluran i tiopenton mogą zapewniać neuroprotekcję . Jednak odniesienia, które cytuje, nie zapewniają wsparcia dla tych treści. Przegląd literatury Breen i Park2 wykazał, że nie można wyciągnąć żadnych wniosków na temat ryzyka udaru związanego z ogólnym w porównaniu ze znieczuleniem regionalnym w endarterektomii tętnic szyjnych. W rzeczywistości wyniki badań z randomizacją wykazały, że hipotonia pooperacyjna była bardziej prawdopodobna po znieczuleniu miejscowym. Różnice, które zostały zidentyfikowane, mogą nie mieć dużego wpływu klinicznego i wymagać dalszych badań. Czytaj dalej Udar okołooperacyjny

Ludzkie płaty czołowe: funkcje i zaburzenia ad

Ta sekcja ilustruje wielką trudność podążania za tradycyjnym medycznym świętym graalem próbowania rozróżnienia, czy istnieje jedna, możliwa do zdefiniowania przyczyna takich chorób. Czy istnieje bardziej mglista koncepcja zniekształceń i nierównowagi w pracy w obwodach czołowo-mózgowych odpowiedzialnych za myśli, impulsy i zachowania. Biorąc pod uwagę pojawiające się zrozumienie roli genetyki w autyzmie, funkcjonalne obrazowanie różnych jednostek autyzmu może pomóc w oświetleniu funkcji płata czołowego. Chociaż nie jest to wyraźnie powiedziane, ta sekcja książki podnosi optymizm, że nowa era obrazowania, odnosząca się do obwodów funkcjonalnych płatów czołowych, może być kluczem do interwencji farmaceutycznych w kilku ważnych zaburzeniach, nawet jeśli ich konkretne przyczyny pozostają nieuchwytny przez jakiś czas. Musimy uznać – podobnie jak zaczynamy rozumieć genezę migreny – że niektóre zaburzenia mogą być spowodowane problemami w funkcjonalnym obwodzie mózgu, a nie uszkodzeniem poszczególnych składników. Czytaj dalej Ludzkie płaty czołowe: funkcje i zaburzenia ad

Aspiryna i ryzyko raka okrężnicy i odbytnicy w związku z ekspresją COX-2 ad

W tym celu wykorzystaliśmy próbki nowotworów z dwóch dużych badań prospektywnych, w których stwierdzono związek między regularnym stosowaniem kwasu acetylosalicylowego i zmniejszeniem ryzyka raka jelita grubego.18-20 Metody
Badana populacja
Badanie Nurses Health Study (NHS) zostało zainicjowane w 1976 r., Kiedy to 121,701 kobiet zarejestrowanych w USA pielęgniarek, w wieku od 30 do 55 lat, wypełniło kwestionariusz wysyłany pocztą. 19,20 Badanie follow-up (HPFS) zostało przeprowadzone w 1986 r. równoległa kohorta 51,529 amerykańskich dentystów, optometrystów, osteopatów, podiatrów, farmaceuty i weterynarzy, którzy byli w wieku od 40 do 75 lat na początku 18. Kohorty miały wskaźnik kontynuacji 92%. Co dwa lata przesyłaliśmy ankiety, aby uzyskać aktualne informacje i zidentyfikować nowe przypadki raka. Czytaj dalej Aspiryna i ryzyko raka okrężnicy i odbytnicy w związku z ekspresją COX-2 ad