Poziom i objętość intensywnej opieki noworodkowej i śmiertelności u niemowląt o bardzo niskim urodzeniu czesc 4

Większość nowych NICU w Kalifornii w latach 90. to jednostki o niskim lub średnim wolumenie, podobnie jak większość jednostek NICU, które podniosły poziom usług (Tabela A-1 Dodatkowego Dodatku). Tabela 1. Tabela 1. Dystrybucja dostaw o bardzo niskiej masie urodzeniowej w zależności od rocznej liczby pacjentów i poziomu opieki NICU dostępnej w Szpitale Poradni w Kalifornii, 1991 i 2000 roku. Procent dostaw o bardzo niskiej masie urodzeniowej w szpitale z poziomem NICU poziomu 3B, 3C i 3D, które leczyły ponad 100 takich dzieci zmniejszyły się z 35,6% w 1991 r. do 21,5% w 2000 r. (tabela 1), przy czym większość tego spadku została zrekompensowana wzrostem dostaw w szpitalach o poziomie 3B lub 3C NICU, które rocznie leczono od 26 do 50 niemowląt o bardzo niskiej masie urodzeniowej. Odsetek porodów o bardzo niskiej masie urodzeniowej w NIKU, które leczyły od 51 do 100 tych dzieci, był stały w tym czasie, a na NICU z innymi poziomami opieki odnotowano niewielkie zmiany.
Tabela 2. Tabela 2. Charakterystyka niemowląt o bardzo niskiej masie urodzeniowej według rocznej objętości i poziomu opieki NICU, 1991-2000. Występował szeroki zakres nieskorygowanych wskaźników umieralności wśród grup opieki NICU i grup wolumenu (Tabela 2). Śmiertelność zmniejszyła się wraz ze wzrostem objętości pacjenta na każdym poziomie opieki oraz z wyższymi poziomami opieki w każdej grupie woluminów. Tabela 2 pokazuje również rozkład kilku czynników ryzyka zgonu zgodnie z poziomem opieki.
Tabela 3. Tabela 3. Wskaźniki szans na śmiertelność wśród niemowląt o bardzo niskim urodzeniu, zgodnie z poziomem opieki NICU i roczną objętością pacjenta. W porównaniu z dostawami w szpitalach z poziomem 3B, 3C lub 3D NICU, które leczyły co najmniej 100 niemowląt o bardzo niskiej masie urodzeniowej rocznie, poród w szpitalach z NICU na niższym poziomie i niższej objętości był związany ze zwiększonym ryzykiem śmierci (Tabela 3), skorygowany o czynniki ryzyka przedstawione w Tabeli 2. (Tabela A-5 Dodatku Aneks, który pokazuje iloraz szans dla śmierci związany z innymi zmiennymi towarzyszącymi w modelu). Ilości klonów zmniejszyły się wraz ze wzrostem objętości na każdym poziomie opieki oraz w miarę wzrostu poziomu opieki NICU w każdej grupie woluminów. Ryzyko zgonu było znacząco wyższe w przypadku NICU na poziomie 3B i 3C, które leczono 50 lub mniej niemowląt o niskiej masie urodzeniowej na rok, niż w jednostkach o większych objętościach. Ryzyko śmierci NICU przy różnych kombinacjach niższego poziomu opieki i objętości pacjentów znacznie wzrosło, z wyjątkiem dwóch bardzo małych grup szpitali: z NICU poziomu 2, które leczą więcej niż 25 niemowląt o bardzo niskiej masie urodzeniowej (cztery szpitale w 2000 r.) i NICU poziomu 3A, które leczyły ponad 50 takich niemowląt (trzy szpitale w 2000 r.). Chociaż liczba NICU w tych dwóch grupach była mniejsza niż normalnie dla zmiennych jakościowych, testy specyfikacji modelu pokazały, że nie należy ich łączyć z mniejszymi NICU z takim samym poziomem opieki. NICU, który leczy 50 niemowląt o niskiej wadze urodzeniowej rocznie, odpowiada przeciętnemu spisowi NICU około 15 pacjentów. Tak więc większość wzrostu ryzyka zgonu stanowiły szpitale z małymi lub średnimi rozmiarami NICU.
Wyniki nie uległy istotnym zmianom, gdy uwzględniliśmy niemowlęta z wrodzonymi anomaliami i gdy wykluczono wewnątrzszpitalne zgony płodów
[przypisy: usg kończyn dolnych, ośrodek uzależnień warszawa, shih tzu olx ]