Skutecznosc flutikazonu Furoate-Vilanterol w POChP

Próby pragmatyczne1 mogą dostarczyć informacji uzupełniających informacje w randomizowanych badaniach klinicznych. Jednak badanie płuc Salford opisane przez Vestbo i in. (Wydanie 29 września) 2 ma kilka ograniczeń, które powinny uspokoić entuzjazm do stosowania flutykazonu furoinian-wilanterol u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP). Po pierwsze, pacjenci otrzymali diagnozę POChP zgodnie z opinią kliniczną lekarzy rodzinnych, a historia palenia tytoniu (dane niepokazane) i wartości spirometryczne nie zostały uwzględnione. Po drugie, grupa porównawcza obejmowała pacjentów, którzy otrzymywali wziewne glikokortykosteroidy jako monoterapię. Chociaż glikokortykoidy wziewne są preferowaną opcją kontrolną u pacjentów z astmą, 3 wziewne glikokortykosteroidy same nie są zalecane u pacjentów z POChP.4 Po trzecie, w grupie furoinian-vilanterol flutykazonu 22% pacjentów wróciło do poprzednich leków w ciągu pierwszych 3 miesięcy badani a. Czytaj dalej Skutecznosc flutikazonu Furoate-Vilanterol w POChP

Granice Precision Cancer Medicine

W swoim artykule Sounding Board na temat spersonalizowanej medycyny, Tannock i Hickman (wydanie z 29 września) 1, konstruktywnie przyczyniam się do możliwej korekty w środkowej części. Medycyna precyzyjna polega na celowaniu w zwalidowany i genetycznie stabilny czynnik chorobotwórczy. Do chwili obecnej testy dowodów na potwierdzenie nie potwierdziły tej przesłanki.2 Podejście precyzyjne zadziałało w przypadku infekcji bakteryjnych i niektórych nowotworów hematologicznych, które charakteryzują się proliferacją klonalną. Jednak stały rak jest inny; miejscowa inwazja i przerzuty są bardziej istotne niż klonalna proliferacja 3 i są zależne od wielu skoordynowanych i sekwencyjnych mechanizmów. Mechanistyczne locus znajduje się w zrębie, co może tłumaczyć przesunięcie zainteresowania z komórki nowotworowej do zrębu.4 Komórki nienowotworowe przeważają w zrębie, a tutaj zaawansowane obrazowanie oferuje korzyści w odkrywaniu, opracowywaniu i ocenie lekó w.5 Stromal targeting pozwala na opracowywanie leków o szerokim spektrum działania w oparciu o typowe mechanistyczne mianowniki zamiast unikalnych mutacji. Strategiczne przemyślenie może być w porządku, ponieważ nie jest możliwe dokładne celowanie w ruchomych celach, a kurczenie się nowotworu nie przewiduje hamowania przerzutów.6 Michael Fernandes, MD Medbase, Chapel Hill, NC Daniel Rosel, Ph.D. Czytaj dalej Granice Precision Cancer Medicine

CPAP w obturacyjnym bezdechu sennym

Wyniki badania bez obciążenia sercowo-naczyniowego (SAVE) opisanego przez McEvoy et al. (Wydanie 8 września) daje możliwość zastanowienia się nad historią szklanki, która jest w połowie pełna. Badanie pokazuje, że jeśli dana osoba nie przylega do ciągłego dodatniego ciśnienia w drogach oddechowych (CPAP) przez średni czas trwania 3,3 godziny na dobę, nie powinna oczekiwać korzyści w odniesieniu do zapobiegania wtórnym złożonym końcoworaczkom sercowo-naczyniowym. Bezdech senny ma główne uwarunkowania genetyczne, a więc populację badawczą z udziałem głównie azjatyckich osób (64%), które nie są otyłe (średni wskaźnik masy ciała [waga w kilogramach podzielona przez kwadrat wysokości w metrach], 29) i którzy bezobjawowa choroba umiarkowana do ciężkiej (wskaźnik bezdechu i spłycenia [liczba przypadków bezdechu lub stanu bezdechu na godzinę snu], 29) to populacja, z której należy ostrożnie dokonywać ekstrapolacji. Może również występow ać efekt kohorty, ponieważ kohorta o średniej wieku 61 lat może stanowić populację ocalałych o niższych wskaźnikach zdarzeń niż wśród młodszych kohort. Wreszcie, dobrze wiadomo, że kontrole w badaniu obejmującym pacjentów otrzymujących standardową opiekę faktycznie otrzymują lepszą opiekę niż te w badaniach obserwacyjnych. Czytaj dalej CPAP w obturacyjnym bezdechu sennym

Zachowana funkcja neuroprzekaznictwa nerek i inhibitor Nivolumab PD-1

Hamowanie immunologicznych punktów kontrolnych za pomocą przeciwciał skierowanych na zaprogramowaną śmierć komórki (PD-1) lub przeciwciał monoklonalnych przeciwko cytotoksycznemu antygenowi 4 związanemu z limfocytami T (CTLA-4) stosowano klinicznie u pacjentów z różnymi typami raka. W ograniczonej liczbie zgłoszonych przypadków, w których przeciwciała te zostały zastosowane u pacjentów po przeszczepie nerki, czynniki te były związane z odrzuceniem mediowanym komórkami i odrzucaniem przeciwciał (patrz tabela S2 w dodatkowym dodatku, dostępny w pełni tekst tego listu na). Opowiadamy o pacjentce, która otrzymała przeszczep nerki od żywego pokrewnego dawcy. U tego pacjenta schemat zapobiegawczego glikokortykosteroidu i sirolimusu (ssaczego celu inhibitora rapamycyny [mTOR]) mógł zapobiec niekorzystnej odpowiedzi immunologicznej niwolumabu w przeszczepie nerki. 70-letni mężczyzna ze schyłkową niewydolnością nerek po obustronnej nefrektomii z powodu rak a nerkowokomórkowego przeszedł transplantację nerki w 2010 r. Z jednym z sześciu niedopasowań HLA między biorcą a przeszczepem. Czytaj dalej Zachowana funkcja neuroprzekaznictwa nerek i inhibitor Nivolumab PD-1

Amyloidoza AA i choroba zwiazana z IgG4

Próbki biopsyjne krezki i nerek u pacjenta. Pokazano próbki biopsji pobrane od 53-letniego mężczyzny z amyloidozą AA nerek, która najwyraźniej była związana z chorobą związaną z IgG4. Próbka uzyskana z masy krezkowej przeszła immunohistochemiczne barwienie dla IgG (panel A) i IgG4 (panel B), przy czym ta ostatnia wykazała rozproszone, rozproszone komórki plazmatyczne z IgG4. Średnia liczba komórek plazmatycznych, które były pozytywne dla IgG4 (średnia 421 komórek na pole mocy z trzech analiz, przy stosunku komórek plazmatycznych dodatnich pod względem IgG4 do komórek plazmatycznych dodatnich pod względem IgG wynoszących 0,53) pasuje do diagnozy IgG4 związana z chorobą. Kora nerkowa wykazuje rozszerzone obszary mezangialne z utratą argyofilii i zagęszczonymi ściankami naczyń włosowatych (panel C, barwienie srebrem), a dwójłomność w kolorze jabłkowo-zielonym jest widoczna w mezangium i wzdłuż naczyń włosowatych pod spolaryzowanym światłem (p anel D, wybarwienie czerwienią Kongo). Tutaj opisujemy pacjenta z amyloidową amyloidem A (AA), który najwyraźniej wiązał się z chorobą związaną z IgG4. Czytaj dalej Amyloidoza AA i choroba zwiazana z IgG4

Pediatryczne preparaty farmaceutyczne – niezamierzone konsekwencje prawodawstwa

W mediach pojawiły się doniesienia o sposobach, w jakie przemysł farmaceutyczny był w stanie zwiększyć dochody z leków dostępnych od dziesięcioleci1. Zgłaszamy nową odmianę szczególnej konsekwencji dla pediatrów i dzieci. W przypadku braku płynnych postaci dawkowania dla wielu leków, farmaceuci przygotowali niestandaryzowane, doraźne preparaty dla dzieci. Prawidłowe ustawodawstwo mające na celu promowanie bezpieczeństwa i skuteczności leków pediatrycznych2 doprowadziło do zwiększenia liczby preparatów płynnych zatwierdzonych przez Food and Drug Administration (FDA). Płynne formulacje mogą również przynosić korzyści dorosłym, którzy mają trudności z połykaniem. Producenci mogą otrzymać rozszerzoną ochronę patentową na takie innowacje. Czytaj dalej Pediatryczne preparaty farmaceutyczne – niezamierzone konsekwencje prawodawstwa

Komórki T CAR19 anty-CD19 w chloniaku wielkokomórkowym z rozlanym osrodkowym CNS

Obrazowanie wstępne i po leczeniu. Wstępny obraz PET-CT przed leczeniem (panel A) pokazuje nieprawidłowość wewnątrzczaszkową w prawym środkowym dole czaszki i rozległe nieprawidłowości w tkankach podskórnych w prawym tylnym rejonie usznym, z rozdzielczością widoczną na obrazie po leczeniu (panel B). MRI mózgu przed leczeniem wykazuje równomiernie zwiększającą się masę w prawym środkowym dole czaszki (panel C, obraz ważony T1 o wysokiej rozdzielczości z użyciem materiału kontrastowego [widok osiowy]). Obraz po zabiegu pokazuje prawie całkowitą rozdzielczość masy wzmacniającej (panel D). Osiowy obraz PET-CT w nawrocie (Panel E) pokazuje nawrót tylnego rdzenia prawego usznego związany z intensywnym wychwytem fluorescencyjnego 18F (strzałki), z rozdzielczością obserwowaną po biopsji nacięcia i ponownym rozszerzeniem chimerycznych komórek T receptora antygenu (Panel F). Przedstawiamy przypadek 68-letniej pacjentki z opornym na leczenie rozlanym chÅ ‚oniakiem z dużych komórek B (DLBCL), podtypem centrum zarodkowego, z rearanżacją BCL2 i wieloma kopiami MYC i BCL6. Czytaj dalej Komórki T CAR19 anty-CD19 w chloniaku wielkokomórkowym z rozlanym osrodkowym CNS

Blinatumomab w ostrej bialaczce limfoblastycznej

width=590Kantarjian i in. (Wydanie z 2 marca) informują, że leczenie blinatumomabem, konstruktem bispecyficznego angażującego komórki T skierowanego na CD3 i CD19, skutkowało znacząco dłuższym całkowitym przeżyciem niż chemioterapia u dorosłych pacjentów z nawrotową lub oporną na leczenie prekursorową limfoblastyczną białaczką limfocytową B (ALL) . Wcześniejsze badania wykazały, że ekspresja antygenu powierzchniowego CD19 stała się negatywna, gdy pacjenci z ALL mieli nawrót po leczeniu blinatumomabem, co sugeruje możliwy mechanizm oporności na lek. Ponadto niektórzy badacze opisali inne mechanizmy oporności na blinatumomab, takie jak liczba limfocytów T regulatorowych, regulacja w górę zaprogramowanych zgonów lub guzów pozawęzłowych.3-5 Jak Kantarjian i in. omawiano ostatnio, że ostatnio dostępnych jest kilka terapii ukierunkowanych na molekułę tej choroby. Przydałoby się przeanalizować kolejność terapii. Czytaj dalej Blinatumomab w ostrej bialaczce limfoblastycznej

Mutacje RAS w raku płaskonabłonkowym u pacjentów leczonych inhibitorami BRAF

width=768Raki skóry płaskonabłonkowej i rogowiaka kolczystokomórkowego są częstymi objawami u pacjentów leczonych inhibitorami BRAF. Metody
Przeprowadziliśmy analizę molekularną, aby zidentyfikować mutacje onkogenne (HRAS, KRAS, NRAS, CDKN2A i TP53) w zmianach od pacjentów leczonych wemurafenibem z inhibitorem BRAF. Przeprowadzono również analizę niezależnego zestawu walidacyjnego i badań funkcjonalnych za pomocą inhibitorów BRAF w obecności dominującej mutacji RAS.
Wyniki
Wśród 21 próbek nowotworów 13 miało mutacje RAS (12 w HRAS). W zestawie walidacyjnym złożonym z 14 próbek, 8 miało mutacje RAS (4 w HRAS). Tak więc, 60% (21 z 35) próbek zawierało mutacje RAS, z których najczęstszym było HRAS Q61L. Czytaj dalej Mutacje RAS w raku płaskonabłonkowym u pacjentów leczonych inhibitorami BRAF

Wstępne badanie dwóch leków przeciwwirusowych na zapalenie wątroby typu C Genotyp 1 AD 5

Ostatecznie 5 pacjentów miało niewykrywalny RNA HCV pod koniec okresu leczenia, a 4 miało utrzymującą się odpowiedź wirusologiczną w 12 i 24 tygodniu po leczeniu, ustanawiając dowód na to, że utrzymującą się odpowiedź wirusologiczną można uzyskać bez peginterferonu lub rybawiryny. Obydwaj pacjenci z grupy A, którzy zostali zakażeni genotypem 1b HCV, utrzymali odpowiedź wirusologiczną w 12 i 24 tygodniu po leczeniu. Sześciu pacjentów w grupie A (wszystkie z infekcją HCV o genotypie 1a) miało przełom wirusa. Wcześniejsze badania wykazały również, że niektórzy pacjenci otrzymujący połączenia bezpośrednio działających leków przeciwwirusowych bez interferonu mieli przełom wirusa.23,24 W naszym badaniu przełom wirusów korelował z wyjściowymi poziomami RNA HCV (Tabela w dodatkowym dodatku) i nie pojawił się być związanym z ustaleniami farmakokinetycznymi w dniu 14 (dane nie pokazane). Chociaż w grupie A było tylko 2 pacjentów z zakażeniem HCV genotypem 1b, obserwacja, że obaj pacjenci mieli utrzymującą się odpowiedź wirusologiczną po leczeniu dwoma bezpośrednio działającymi środkami przeciwwirusowymi, może odzwierciedlać wyższą barierę oporności dla tej kombinacji leków u pacjentów z zakażeniem HCV genotypem 1b niż u pacjentów z zakażeniem HCV genotypem 1a. Podobne stwierdzenie wysokiego odsetka utrzymującej się odpowiedzi wirusologicznej u pacjentów z zakażeniem HCV genotypem 1b wykazano w badaniu pilotażowym leczenia skojarzonego z asunaprewirem i daklataswirem u 10 pacjentów z Japonii, którzy mieli zakażenie HCV z genotypem 1b i którzy nie mieli odpowiedzi na wcześniejsze leczenie. Czytaj dalej Wstępne badanie dwóch leków przeciwwirusowych na zapalenie wątroby typu C Genotyp 1 AD 5