Leczenie podtrzymujące Olaparib w raku jajnika nawracającym na platynę AD 4

Demograficzne i wyjściowe charakterystyki pacjentów (Tabela 1) oraz wszelkie odchylenia protokołu z możliwością wpływania na analizę pierwotną (Tabela w dodatkowym dodatku) były dobrze zrównoważone między dwiema grupami badawczymi. Skuteczność
Rycina 2. Rycina 2. Estymaty Kaplan-Meier i podgrupa Analiza przeżycia bez progresji. Panel A pokazuje krzywe Kaplana-Meiera dla przeżycia bez progresji w randomizowanej populacji. Zdarzenia progresji obserwowano u 60 pacjentów (44,1%) w grupie olaparibu i 93 (72,1%) w grupie placebo. Panel B przedstawia analizę podgrupy przeżycia bez progresji w randomizowanej populacji. Rozmiar kręgów jest proporcjonalny do liczby zdarzeń. Szare pasmo reprezentuje 95% przedziały ufności dla całej populacji. Podgrupy pacjentów, którzy nie mieli mutacji BRCA lub byli Żydami, nie zostali włączeni do analizy podgrup, ponieważ w tych podgrupach było mniej niż 20 zdarzeń.
Analiza przeprowadzona po wystąpieniu 153 zdarzeń progresyjnych (u 57,7% pacjentów) wykazała, że czas przeżycia bez progresji był znacznie dłuższy w grupie olaparibu niż w grupie placebo. Mediana czasu przeżycia wolnego od progresji wynosiła 8,4 miesiąca w grupie olaparibu w porównaniu do 4,8 miesiąca w grupie placebo (współczynnik ryzyka progresji lub zgonu, 0,35, 95% przedział ufności [CI], 0,25 do 0,49; p <0,001) (Figura 2A). Test stratyfikowanej logarytmicznej przeżycia wolnego od progresji potwierdził analizę pierwotną (współczynnik ryzyka, 0,37; 95% CI, 0,26 do 0,51; P <0,001). Ślepy, niezależny, centralny przegląd danych również wykazał stałe wyniki (współczynnik ryzyka, 0,39; 95% CI, 0,27 do 0,55; P <0,001). Analiza podgrup przeżycia wolnego od progresji wykazała, że niezależnie od podgrupy, pacjenci z grupy olaparibu mieli niższe ryzyko progresji niż pacjenci z grupy placebo (ryc. 2B). Nie zidentyfikowano czynników predykcyjnych (test globalnej interakcji między grupami, P = 0,15). Pełna odpowiedź (w przeciwieństwie do częściowej odpowiedzi) na końcową terapię opartą na platynie przed rozpoczęciem badania była istotnym czynnikiem prognostycznym dla dłuższego przeżycia wolnego od progresji, niezależnie od grupy badanej (współczynnik ryzyka, 0,46, P <0,001).
Drugorzędowy punkt końcowy do progresji zgodnie z wytycznymi RECIST lub poziomem CA-125, w zależności od tego, która z tych obserwacji był wcześniejszy, był również znacznie dłuższy w grupie otrzymującej olaparyb niż w grupie placebo (mediana, 8,3 miesiąca vs. 3,7 miesiąca; progresja, 0,35, 95% CI, 0,25 do 0,47, P <0,001). Przy włączeniu do badania 40% całej badanej populacji miało mierzalną chorobę i można było ocenić obiektywną odpowiedź zgodnie z wytycznymi RECIST; odsetek odpowiedzi wynosił 12% (7 z 57 pacjentów z mierzalną chorobą na początku badania) w grupie olaparibu, w porównaniu z 4% (2 z 48) w grupie placebo (iloraz szans, 3,36, 95% CI, 0,75 do 23,72 ; P = 0,12). W momencie punktu odcięcia danych dla przeżycia wolnego od progresji, zbyt mało było przypadków śmierci, aby przeprowadzić analizę przeżycia. Jednak w międzywymiarowej analizie całkowitego czasu przeżycia (punkt odcięcia danych, 31 października 2011 r.) Zmarło 101 pacjentów (38%): 52 w grupie olaparibu i 49 w grupie placebo. Nie zaobserwowano istotnej różnicy w całkowitym przeżyciu (współczynnik ryzyka zgonu w grupie olaparibu, 0,94, 95% CI, 0,63 do 1,39, P = 0,75). Mediana całkowitego przeżycia była podobna w obu badanych grupach (29,7 miesiąca w grupie olaparibu i 29,9 miesiąca w grupie placebo). W czasie tymczasowej analizy całkowitego przeżycia 29 pacjentów nadal otrzymywało olaparib po okresie co najmniej 21 miesięcy, a 4 pacjentów nadal otrzymywało placebo. Drugorzędowe punkty końcowe zmiany wielkości guza, łącznego odsetka odpowiedzi zgodnie z wytycznymi RECIST i pomiaru CA-125 (tabela 2 w dodatkowym dodatku) oraz wskaźnika zwalczania choroby podano w dodatkowym dodatku.
Bezpieczeństwo
Tabela 2. Tabela 2. Zdarzenia niepożądane. Tabela 3. Tabela 3. Zdarzenia niepożądane 4. stopnia. Większość pacjentów (246 z 264) miało jedno lub więcej zdarzeń niepożądanych, z których większość miała stopień 1. lub 2. (Tabela 2). Zdarzenia niepożądane, których częstość występowania była o co najmniej 10% większa w grupie olaparibu niż w grupie placebo, to nudności, zmęczenie, wymioty i niedokrwistość. W obu grupach nudności, zmęczenie i wymioty występowały sporadycznie i nie wymagały przerwania leczenia. Częstość występowania zdarzeń niepożądanych stopnia 3. lub 4. wynosiła 35,3% w grupie olaparibu i 20,3% w grupie placebo (tabela 2). W grupie olaparibu odnotowano ogółem siedem przypadków 4 stopnia (5,1% pacjentów), a dwa przypadki odnotowano w grupie placebo (1,6% pacjentów) (tabela 3). Nie odnotowano nieoczekiwanych zmian w biochemicznych pomiarach laboratoryjnych, objawach życiowych lub wynikach badania fizykalnego w żadnej z grup.
W momencie punktu odcięcia danych średni czas ekspozycji na leczenie wynosił 206,5 dni (zakres od 3
[hasła pokrewne: ginekologia, Psycholog, stomatolog poznań ]
[patrz też: apopatram, usg kończyn dolnych, olx barlinek ]