Aspiryna i ryzyko raka okrężnicy i odbytnicy w związku z ekspresją COX-2 ad 6

Włączenie wszystkich udokumentowanych przypadków raka jelita grubego, które stwierdzono podczas obserwacji, niezależnie od dostępności tkanki do analizy ekspresji COX-2, nie zmieniło znacząco tych wyników (ryzyko względne na wielu zmiennych, 0,76; 95% CI, 0,70 do 0,84 dla 1142 przypadków w NHS i 853 przypadków w HPFS; P <0,001). Regularne stosowanie aspiryny wiązało się z wieloczynnikowym względnym ryzykiem wynoszącym 0,78 (95% CI, 0,69 do 0,87, P <0,001) wśród uczestników z rakiem okrężnicy i odbytu, u których nie przeprowadzono oznaczenia ekspresji COX-2. Oceniliśmy wpływ aspiryny na ryzyko raka jelita grubego w zależności od nadekspresji COX-2 w guzie (tab. 2). Korzyść z regularnego stosowania aspiryny wydaje się być ograniczona do nowotworów z nadekspresją COX-2 (ryzyko względne na wielu odmianach, 0,64; 95% CI, 0,52 do 0,78). Natomiast stosowanie kwasu acetylosalicylowego nie wiązało się z ryzykiem wystąpienia raka jelita grubego o słabej lub nieobecnej ekspresji COX-2 (ryzyko względne na wielu odmianach, 0,96; 95% CI, 0,73 do 1,26). Test na heterogeniczność dla skojarzenia regularnego stosowania aspiryny z guzami dodatnimi pod względem COX-2 lub COX-2-ujemnym wykazał statystycznie istotne powiązanie (P dla heterogeniczności = 0,02).
Tabela 3. Tabela 3. Względne ryzyko raka okrężnicy i odbytnicy w odniesieniu do ekspresji COX-2 i czasu trwania regularnego stosowania aspiryny. Tabela 3 pokazuje związek między czasem trwania regularnego stosowania kwasu acetylosalicylowego i ryzykiem raka okrężnicy i odbytnicy z dodatnim względem COX-2 lub COX-2-ujemnym. Statystycznie istotne zmniejszenie liczby przypadków raka z dodatnim poziomem COX-2 nie było oczywiste, dopóki kwas acetylosalicylowy nie był regularnie stosowany przez dłużej niż 10 lat (ryzyko względne w wielu odmianach, 0,59; 95%, CI, 0,42 do 0,82; P dla trendu, <0,001); nie stwierdzono statystycznie istotnego zmniejszenia liczby nowotworów ujemnych pod względem COX-2 ze zwiększonym czasem stosowania kwasu acetylosalicylowego (P dla trendu = 0,25).
Tabela 4. Tabela 4. Względne ryzyko raka okrężnicy i odbytnicy w odniesieniu do ekspresji COX-2 i dawki aspiryny. Tabela 4 pokazuje związek między dawką aspiryny (tabletki na tydzień) a ryzykiem raka jelita grubego. Zmniejszenie ryzyka względnego ryzyka wystąpienia raka jelita grubego na wielu odmianach stało się widoczne przy przyjęciu ponad pięciu tabletek na tydzień, a względne ryzyko było dodatkowo zmniejszone w miarę wzrostu liczby tabletek na tydzień (P dla trendu = 0,001). Związek ten odnotowano również wśród uczestników z nowotworami dodatnimi pod względem COX-2 (P dla trendu, <0,001), ale nie wśród pacjentów z nowotworami ujemnymi pod względem COX-2 (P dla trendu = 0,52). Po skorygowaniu o liczbę lat stosowania aspiryny, związek między dawką a guzami niezawierającymi COX-2 pozostawał nieistotny (P dla trendu = 0,91).
Na podstawie ogólnej częstości występowania raka jelita grubego w tych kohortach oraz częstości występowania guzów COX-2-dodatnich i COX-2-ujemnych wśród uczestników, u których oceniano ekspresję COX-2, oszacowaliśmy standaryzowany współczynnik wiekowy dla COX -2-dodatnie i COX-2-ujemne raki jelita grubego w odniesieniu do stosowania aspiryny w całej kohorcie. Zestandaryzowany w zależności od wieku współczynnik zachorowań na nowotwory dodatnie pod względem COX-2 wynosił 37 na 100 000 osobolat dla zwykłych użytkowników kwasu acetylosalicylowego w porównaniu z 56 na 100 000 osobolat dla osób nie będących użytkownikami
[przypisy: hipokrates gorzow, ile lat trwają studia medyczne, shih tzu olx ]