Aspiryna i ryzyko raka okrężnicy i odbytnicy w związku z ekspresją COX-2 ad 5

W przypadku analiz ograniczonych do kobiet modele wielowymiarowe dodatkowo skorygowano w przypadku hormonalnej terapii zastępczej po menopauzie (kobiety przed menopauzą i kobiety po menopauzie, które nigdy nie stosowały, wcześniej stosowane lub obecnie stosowały terapię zastępczą hormonalną) i nie uwzględniały płci. W przypadku analiz ograniczonych do mężczyzn modele wielowymiarowe również nie uwzględniały płci. Użyliśmy najnowszych informacji dla wszystkich współzmiennych. Aby porównać związek pomiędzy stosowaniem kwasu acetylosalicylowego a ryzykiem wystąpienia raka okrężnicy i odbytnicy w odniesieniu do ekspresji COX-2 w nowotworach, wykorzystaliśmy analizę ryzyka konkurencyjnego, która wykorzystuje metodę powielania metodą Coxa. 309,30 Metoda ta pozwala na oszacowanie odrębnej regresji współczynniki dla stosowania kwasu acetylosalicylowego stratyfikowane w zależności od rodzaju wyniku (np. rak z nadekspresją COX-2 w porównaniu do raka ze słabą lub nieobecną ekspresją COX-2). Oceniliśmy statystyczną istotność różnicy między oszacowaniami ryzyka według typu nowotworu za pomocą testu współczynnika wiarygodności, w którym porównywano model, który pozwalał na oddzielne asocjaty aspiryny zgodnie z ekspresją COX-2 z modelem, który zakładał wspólne powiązanie. Użyliśmy oprogramowania SAS (wersja 9.1.3) do wszystkich analiz. Wszystkie wartości P są dwustronne.
Wyniki
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka wyjściowa kohorty badawczej. Wśród 82 911 kwalifikujących się kobiet i 47 363 kwalifikujących się mężczyzn w czasie podstawowego kwestionariusza, uczestnicy zgłaszający regularne stosowanie aspiryny (przyjmowanie dwóch lub więcej standardowych tabletek aspiryny na tydzień lub stosowanie aspiryny co najmniej dwa razy w tygodniu) byli starsi, byli nieco mniejsi aktywni fizycznie, częściej byli obecnymi lub byłymi palaczami, częściej stosowali multiwitaminy regularnie, częściej stosowali hormony po menopauzie (wśród kobiet), spożywali więcej alkoholu i spożywali więcej kwasu foliowego (P <0,001 dla wszystkich nieskorygowanych porównań) (Tabela 1). Na podstawie zaktualizowanych danych dotyczących stosowania kwasu acetylosalicylowego uzyskanych w dwuletnich kwestionariuszach zaobserwowaliśmy, że wzory stosowania aspiryny zmieniały się z czasem. Uśredniony w stosunku do całkowitej liczby osób-lat obserwacji (2 446 431), różnica w średnim wieku pomiędzy regularnymi użytkownikami aspiryny a osobami niestosującymi stopniowo wzrastała (59,0 lat dla zwykłych użytkowników aspiryny i 56,5 lat dla osób nie będących użytkownikami, P <0,001). W tej analizie zidentyfikowaliśmy 636 incydentów raka jelita grubego wśród użytkowników i osób nie używających kwasu acetylosalicylowego dostępnych do analizy ekspresji COX-2 (Tabela 1). Wśród tych 636 guzów 423 (67%) miało umiarkowaną lub silną ekspresję COX-2 (tj. Były dodatnie pod względem COX-2), podczas gdy 213 (33%) miało słabą lub nieobecną ekspresję COX-2 (tj., Były COX-2 -negatywny).
Tabela 2. Tabela 2. Względne ryzyko raka okrężnicy i odbytnicy w związku z ekspresją COX-2 i regularnym stosowaniem aspiryny. Podobnie jak w naszych poprzednich badaniach, 18-20 obserwowaliśmy w obu kohortach istotnie mniejsze ryzyko zachorowania na raka jelita grubego wśród osób regularnie przyjmujących aspirynę niż wśród uczestników, którzy nie stosowali regularnie aspiryny, po opanowaniu innych znanych lub podejrzewanych czynników ryzyka raka jelita grubego (tab. 2) . W przypadku kohort złożonych regularne stosowanie kwasu acetylosalicylowego wiązało się z wieloczynnikowym względnym ryzykiem raka jelita grubego wynoszącym 0,73 (przedział ufności 95% [CI], 0,62 do 0,86) w przypadkach z dostępną tkanką do analizy COX-2
[podobne: półpasiec objawy zdjęcia, hipokrates gorzow, mysia robi mapki ]