Starszy vs. młodsi pacjenci

Charakterystyki poziomu bazowego

Wyjściową charakterystykę całej kohorty opisano poprzednio i nie różniła się ona pomiędzy grupami stentów (Tabele 1 i 2). 17 Porównanie charakterystyki wyjściowej i proceduralnej w zależności od wieku podano w Materiałach uzupełniających w Internecie, w tabelach S1 i S2. Stan farmakoterapii u pacjentów żywych po 5 i 10 latach przedstawiono w Tabeli 3. Podwójną terapię przeciwpłytkową przepisano 16% pacjentów po 5 latach i 11% po 10 latach. Po 10 latach statyny były podawane u 65% pacjentów, a inhibitory konwertazy angiotensyny lub blokery receptora angiotensyny u 51% pacjentów.

Czytaj dalej Starszy vs. młodsi pacjenci

Dziesięcioletnie wyniki kliniczne stentów uwalniających leki pierwszej generacji

W porównaniu z gołymi metalowymi stentami (BMS) stenty pierwszej generacji (DES) pierwszej generacji znacznie zmniejszają ryzyko restenozy w ciągu 1 roku od implantacji stentu. Jednak korzyść ta występuje kosztem częstszych późnych zdarzeń niepożądanych obejmujących docelową rewaskularyzację zmian (TLR) i bardzo późną zakrzepicę w stencie (ST) w ciągu 5 lat obserwacji.1-3 W dużej mierze nie wiadomo, czy ryzyko Powiązane późne zdarzenia niepożądane utrzymują się stale lub ulegają osłabieniu podczas długotrwałej obserwacji przekraczającej 5 lat.

Czytaj dalej Dziesięcioletnie wyniki kliniczne stentów uwalniających leki pierwszej generacji

Ostrzezenia lekarzy dotyczace nieodpowiednich kierowców i ryzyka wypadków drogowych

Redelmeier i in. (Wydanie z 27 września) opisują związek między ostrzeżeniami lekarzy wobec nieodpowiednich kierowców a znacznym wzrostem depresji pacjentów, mierzonym stopą wizyt w oddziałach ratunkowych na depresję. Zaprzestanie prowadzenia pojazdów skorelowano ze zwiększonymi objawami depresyjnymi2 i izolacją społeczną3 oraz mniejszym poczuciem kontroli.4 Zrozumienie ryzyka i korzyści wynikających z tej interwencji powinno być ważnym czynnikiem w decyzji lekarza o zaleceniu pacjentowi zaprzestania prowadzenia pojazdu. Średnio starsi mają skrócony czas reakcji i ograniczony zakres ruchów, co czyni ich potencjalnie kiepskimi kierowcami. Jednak rola lekarza w określeniu, czy starszy pacjent może bezpiecznie prowadzić samochód zależy od wielu czynników, w tym od ustalenia nawyków kierowania indywidualnym pacjentem, a także od ich oceny i wglądu w ich ograniczenia. Powinniśmy pozwolić lekarzom na dokonanie tego osądu w opiece nad ich starszymi pacjent ami, biorąc pod uwagę zarówno ryzyko związane z wiekiem, jak i korzyści pomagające osobom starszym w utrzymaniu ich niezależności. Czytaj dalej Ostrzezenia lekarzy dotyczace nieodpowiednich kierowców i ryzyka wypadków drogowych

Listy kontrolne dla procedur inwazyjnych

W ostatnich latach Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) podjęła szereg inicjatyw globalnych i regionalnych w celu poprawy bezpieczeństwa opieki chirurgicznej. Kampania Bezpieczna Chirurgia na lata 2008 wprowadziła koncepcję listy kontrolnej, która miała na celu identyfikację i kontrolę ryzyka podczas każdej z trzech faz operacji: przed indukcją znieczulenia ( logowanie ), przed nacięciem skóry ( Time-out ) i zanim pacjent opuści salę operacyjną ( wylogowanie ). Został dobrze przyjęty przez spektrum pracowników służby zdrowia na sali operacyjnej1 i wykazano, że zmniejsza śmiertelność i zachorowalność.2
Jednak koncepcja ta przestała istnieć poza salą operacyjną, pomimo szybko rozwijającej się listy procedur inwazyjnych, które mają obecnie miejsce w niezwiązanych z medycyną interwencyjnych specjalnościach. Te same fazy rejestracji, czasu oczekiwania i wylogowania mają szczególne zastosowanie w procedurach wykonywanych w gabinecie endoskopii , laboratorium cewnika sercowego i pomieszczeniach radiologii interwencyjnej. Ci pacjenci zasługują na takie same względy bezpieczeństwa, które są przyznawane osobom poddawanym operacji; do najważniejszych celów wymienionych przez WHO należy stosowna zgoda, odpowiedni personel i sprzęt, prawidłowe miejsce zabiegu, unikanie znanych alergii, planowanie awaryjne powikłań i optymalizacja profilaktyki przeciwzakrzepowej. Można argumentować, że niektóre punkty kontrolne WHO, takie jak wyświetlanie wszystkich niezbędnych obrazowania, są jeszcze ważniejsze, na przykład w procedurach wewnątrznaczyniowych i angiografii wieńcowej, w których cechy patologiczne mogą nie być widoczne zewnętrznie. Czytaj dalej Listy kontrolne dla procedur inwazyjnych

Deplecja przeciwcial przez Bortezomib w trombotycznej maloplytkowosci Purpura

Przeciwciała hamujące przeciw ADAMTS13, enzymowi metaloproteinazy, który rozszczepia czynnik von Willebranda, są związane z większością niefamilicznych przypadków zakrzepowej plamicy małopłytkowej (TTP). Terapeutyczna wymiana osocza ma na celu usunięcie autoprzeciwciał przy jednoczesnym uzupełnianiu poziomów ADAMTS13.1 Często wymagana jest immunosupresja wspomagająca, która może obejmować selektywne zubażanie komórek B za pomocą rytuksymabu.1,2 Tutaj przedstawiamy przypadek ostrego TTP, w którym choroba była oporna na wymianę osocza i immunosupresja. Późniejsze leczenie bortezomibem z inhibitorem proteasomu spowodowało szybką odpowiedź kliniczną związaną ze zubożeniem in vivo autoprzeciwciał przeciw ADAMTS13.
Ryc. 1. Ryc. Czytaj dalej Deplecja przeciwcial przez Bortezomib w trombotycznej maloplytkowosci Purpura