Udar mózgu i krwawienie w migotaniu przedsionków z przewlekłą chorobą nerek AD 3

Wtórna analiza ryzyka udaru lub ogólnoustrojowej choroby zakrzepowo-zatorowej wyklucza przejściowy atak niedokrwienny. Analiza statystyczna
Porównania cech u pacjentów bez choroby nerek, u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek w fazie końcowej oraz u osób wymagających leczenia nerkozastępczego na początku badania, przeprowadzono za pomocą testu chi-kwadrat dla kategorialnych współzmiennych i Kruskala. Test Wallisa lub test t-Studenta dla stałych zmiennych towarzyszących. Częstotliwość zdarzeń dla czterech wyników badania obliczono na podstawie stanu nerek; stan nerek u każdego pacjenta był aktualizowany w trakcie obserwacji, jeśli czynność nerek uległa pogorszeniu.
Ryzyko udaru lub ogólnoustrojowej choroby zakrzepowo-zatorowej związanej z przewlekłą niewydolnością nerek lub chorobą wymagającą terapii nerkozastępczej oceniano za pomocą zależnych od czasu modeli proporcjonalnego hazardu Coxa, z dostosowaniem do zmian stanu nerek lub leczenia przeciwzakrzepowego podczas -w górę. Analizy Cox zostały dostosowane do czynników ryzyka w wyniku CHA2DS2-VASc (zastoinowa niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze, wiek> 75 lat, cukrzyca, historia udaru lub choroba zakrzepowo-zatorowa, choroba naczyniowa, wiek 65 do 74 lat, płeć żeńska), leczenie przeciwzakrzepowe, i rok włączenia. Czytaj dalej Udar mózgu i krwawienie w migotaniu przedsionków z przewlekłą chorobą nerek AD 3

Udar mózgu i krwawienie w migotaniu przedsionków z przewlekłą chorobą nerek AD 2

Badanie zostało zatwierdzone przez Duńską Agencję Ochrony Danych. Zatwierdzenie przez komisję etyczną i pisemna zgoda na piśmie nie są wymagane w przypadku retrospektywnych badań rejestrów w Danii. Pierwszy autor zapewnia integralność danych i dokładność analizy danych. Badana populacja
Rysunek 1. Rysunek 1. Populacja badania według stanu pod kątem choroby nerek. Czytaj dalej Udar mózgu i krwawienie w migotaniu przedsionków z przewlekłą chorobą nerek AD 2

Udar mózgu i krwawienie w migotaniu przedsionków z przewlekłą chorobą nerek

Zarówno migotanie przedsionków, jak i przewlekła choroba nerek zwiększają ryzyko udaru i ogólnoustrojowej choroby zakrzepowo-zatorowej. Jednak te zagrożenia i skutki leczenia przeciwzakrzepowego nie zostały dokładnie zbadane u pacjentów z obydwoma chorobami. Metody
Korzystając z duńskich rejestrów krajowych, zidentyfikowaliśmy wszystkich pacjentów wypisanych ze szpitala z rozpoznaniem niezastawkowego migotania przedsionków w latach 1997-2008. Ryzyko udaru lub ogólnoustrojowej choroby zakrzepowo-zatorowej i krwawienia związanego z przewlekłą niewydolnością nerek w stadium końcowym oraz ze schyłkową chorobą nerek chorobę nerek (tj. chorobę wymagającą terapii nerkozastępczej) oszacowano za pomocą zależnych od czasu analiz regresji Coxa. Ponadto porównano wpływ leczenia warfaryną, aspiryną lub oboma pacjentami z przewlekłą chorobą nerek z efektami u pacjentów bez choroby nerek. Czytaj dalej Udar mózgu i krwawienie w migotaniu przedsionków z przewlekłą chorobą nerek

Subkliniczne migotanie przedsionków i ryzyko udaru mózgu AD 5

Populacyjne ryzyko udaru niedokrwiennego lub zatorowości systemowej związane z subklinicznymi tachyarytmiami przedsionków przed upływem 3 miesięcy wynosiło 13%, co jest podobne do przypisanego ryzyka udaru związanego z klinicznym migotaniem przedsionków zgłoszonym przez badaczy Framingham6. Wyniki naszych badań sugerują, że ryzyko wystąpienia udaru było większe, gdy epizody podklinicznych tachyarytmii przedsionkowych trwały dłużej, ale do tej analizy nie uzyskano wystarczających wyników. W naszym badaniu nie analizowano również zdarzeń wykrytych przez urządzenie, trwających 6 minut lub krócej, co często występowało i może mieć znaczenie kliniczne. Ryzyko udaru z wykrytą przez urządzenie tachyarytmią przedsionkową było modulowane przez profil ryzyka pacjenta w odniesieniu do udaru. Gdy pacjent miał wynik CHADS2 większy niż 2, ryzyko udaru niedokrwiennego lub zatoru systemowego związanego z subkliniczną tachyarytmią przedsionkową wynosiło prawie 4% rocznie. Ponad połowa pacjentów otrzymywała aspirynę w punkcie wyjściowym, a 18% pacjentów z subklinicznymi przedsionkowymi tachyarytmiami otrzymywało antagonistę witaminy K podczas okresu obserwacji. Czytaj dalej Subkliniczne migotanie przedsionków i ryzyko udaru mózgu AD 5

Subkliniczne migotanie przedsionków i ryzyko udaru mózgu AD 4

Ryzyko było praktycznie niezmienione po skorygowaniu o wyjściowe czynniki ryzyka udaru (współczynnik ryzyka, 2,50; 95% CI, 1,28 do 4,89; P = 0,008) i było podobne w analizie, w której dane od pacjentów zostały ocenzurowane po rozwinięciu się migotania przedsionków ( współczynnik ryzyka 2,41; 95% CI, 1,21 do 4,83; P = 0,01). Spośród 51 pacjentów z udarem lub zatorowością ogólnoustrojową 11 miało subkliniczne tachyarytmię przedsionkową wykrytą przez 3 miesiące, a żadna z nich nie miała klinicznego migotania przedsionków przez 3 miesiące. Populacyjne ryzyko udaru niedokrwiennego lub zatorowości systemowej związane z subkliniczną tachyarytmią przedsionkową wynosiło 13%. Nie było związku między subklinicznymi tachyarytmiami przedsionkowymi a jakimkolwiek innym wynikiem klinicznym (Tabela 2). W analizie zależnej od czasu obejmującej wszystkie epizody tachyarytmii przedsionkowej wykrywane przez urządzenia podczas okresu obserwacji, epizody trwające dłużej niż 6 minut, w porównaniu z brakiem epizodów, wiązały się ze zwiększonym ryzykiem udaru niedokrwiennego lub zatoru systemowego (zagrożenie stosunek 1,77; 95% CI, 1,01 do 3,10; P = 0,047). Wzrost ryzyka był podobny, gdy wystąpienie epizodów dłuższych niż 6 godzin porównywano z występowaniem bez epizodów (współczynnik ryzyka, 2,99, 95% CI, 1,55 do 5,77, P = 0,001) oraz gdy wystąpił epizod dłuższy niż 24 godziny porównywano z występowaniem bez epizodów (współczynnik ryzyka, 4,96; 95% CI, 2,39 do 10,3; P <0,001). Czytaj dalej Subkliniczne migotanie przedsionków i ryzyko udaru mózgu AD 4